“…STJOE”. Geirriteerd keek hij op van zijn boek. Kon je iemand met goed fatsoen aanspreken op herhaaldelijk niezen in de stiltecoupé? Hij probeerde zijn aandacht terug te richten op het abortusdebat in Verenigde Staten. Prompt werd hij afgeleid door wat er zich buiten zijn raam afspeelde. Dikke ochtendmist dreef over het water, daarboven de dieporanje lucht van een vroege morgen. Zijn aandacht was nu definitief weg, hij voelde zijn gedachten afdwalen naar zijn uitwisselingsjaar in Japan, jaren geleden. Dat gebeurde elke keer als hij met mist te maken kreeg, Japanners hadden daar zo’n aparte relatie mee. Zijn ogen stonden niet langer geirriteerd maar dromerig, zijn boek hield hij nogsteeds voor zijn gezicht, maar niet meer in een hoek waarin hij iets kon lezen. Verderop nieste iemand, hij leek het nauwelijks te horen. Het werd gewoon het zoveelste onherkenbare achtergrondgeluid op zijn mistige Japanse berg.
Categories: Geen categorie