“Ik maak het uit.” Verwachtingsvol keek ze naar haar op. “Óf je gaat nu ontzettend je best doen. Als je me nog maar één keer laat zitten, niet vertrouwd of behandeld als een vagina, is het definitief klaar,” dicteerde Jaqcie. Ella typte giechelend mee, onmiskenbaar in haar nopjes. “Duidelijk toch? Read more…
“…CHOO”. Annoyed he looked up from his book. Was it socially acceptable to tell someone off for repeated sneezing in the silent compartment? He tried to refocus his attention to the abortion debate going on in the United States. Promptly he was distracted by the views outside his window. A Read more…
“…STJOE”. Geirriteerd keek hij op van zijn boek. Kon je iemand met goed fatsoen aanspreken op herhaaldelijk niezen in de stiltecoupé? Hij probeerde zijn aandacht terug te richten op het abortusdebat in Verenigde Staten. Prompt werd hij afgeleid door wat er zich buiten zijn raam afspeelde. Dikke ochtendmist dreef over Read more…
Eindhoven – Tilburg He felt the eyes of the older couple upon him, their gaze was amused and loving, a little like his grandparents looked at him. Or at least, the eyes of the man. The woman had a stern look, she was obviously annoyed by the sound. That reminded Read more…
Eindhoven – Tilburg Hij voelde de ogen van het oudere echtpaar, ze stonden geamuseerd en liefdevol, een beetje zoals zijn opa en oma ook naar hem keken. De blik van de man in elk geval, de vrouw keek strenger, ze ergerde zich duidelijk aan het geluid. Dat deed hem dan Read more…
“I’m hoping for a lively trip”, she heard him say. She looked up, he looked good. Clearly very young, maybe nineteen. His dark eyes were open and mischievous. He looked at the world like a grown man, but from a boys body. She could see what he would grow into, Read more…
“Ik hoop dat het een beetje een gezellige reis wordt”, hoorde ze hem zeggen. Ze sloeg haar ogen op, hij had wel wat. Duidelijk nog erg jong, een jaar of negentien. Zijn donkere ogen stonden open en ondeugend. Hij keek de wereld in als een volwassen man, maar nog vanuit Read more…
He balanced on the edge. His feet in front of each other, the ridge of his shoe exactly on the yellow line. Relishingly he blew the smoke right out of the square. Ridiculous, he thought. A sidewalk chalked cage in which all smokers were to assemble, a bizarre arbitrary rule. Read more…
Hij balanceerde op de rand. Zijn voeten vóór elkaar, het richeltje van zijn schoen precies op de gele lijn. Genietend blies hij de rook precies uit het vierkant. Belachelijk, vond hij het. Een stoepkrijtkooi waarin alle rokers zich moesten verzamelen, een bizarre arbitraire regel. Hij rebelleerde, weliswaar stilletjes, maar toch. Read more…
He was surrounded by luggage. Clearly embarrassed he pushed the slightly feminine Louis Vuitton purse a little to the side. Letitia had gone to the bathroom, giving him time to think over this predicament. Seven months ago it had seemed practically impossible to say goodbye, but things were different now. Read more…
Hij zat op de bank, omringd door bagage. Licht gegeneerd schoof hij de overduidelijk vrouwelijke Louis Vuitton tas iets verder van zich af. Letitia was even naar het toilet, wat hem de tijd gaf zijn situatie te overdenken. Zeven maanden geleden had het onmogelijk geleken om afscheid te nemen, nu Read more…
They would take the same train every tuesdaymorning. One day they had had a pleasant conversation on the perron and from that day forward they waited for eachother by the stairs. They both brought their own little thermos, Nel drank coffee, she drank tea. She wasn’t actually sure whether Nel Read more…
Ze treinden elke dinsdagochtend samen. Op een dag hadden ze een praatje gemaakt op het perron, sindsdien wachtten ze op elkaar bij de trap. Ze hadden alletwee hun eigen kleine thermoskannetje mee, Nel koffie, zij thee. Ze wist eigenlijk helemaal niet of Nel op de andere dagen ook deze trein Read more…
With a determined face she was meditating. The sun was half-shining in her eyes, just so that one of her eyelids lit up in red and the other felt cold and dark. She couldn’t determine which felt better. But that wasn’t what she was doing anyway, she was letting the Read more…
Met een vastbesloten trek om haar lippen zat ze te mediteren. De zon scheen half in haar gezicht, precies zo dat ze één van haar oogleden een soort rood gekleurd zag en de ander koud en donker aanvoelde. Ze kon niet bedenken welke van de twee prettiger voelde. Maar daar Read more…
Content. That was how he felt. He sat peacefully in his seat, his body swaying back and forth happily on the movement of the train. The evening sun warmed the bald stop on top of his head and he felt Karin’s warm thigh next to his. She was peering outside, Read more…
Tevreden. Dat was hoe hij zich voelde. Ontspannen zat hij in zijn stoel, zijn lichaam schudde een beetje heen en weer. Het avondzonnetje scheen op zijn kale kruin en hij voelde de warme dij van Karin naast zich. Ze zat naar buiten te turen, zo nu en dan trok ze Read more…
Stel je voor, je wordt wakker met overal spierpijn, een weeig gevoel in je maag en een hoofd vol watten. Ziek? Misschien. Een terugvalletje is waarschijnlijker, dit is geen onbekende combinatie van gevoelens. Gelukkig een rustige dag voor de boeg, maar er moet wel wat gebeuren. Efficiënte Planner: “De boekhouding Read more…
Her head felt full. Unfortunately with slime, not facts. She had heaved herself from her bed this morning, but it hadn’t been easy. She told herself she would feel better once she dragged herself into the uniform of a regular tuesday, but reality proved otherwise. She unrelentlessly held her book Read more…
Haar hoofd zat vol. Niet met feitjes helaas, maar met slijm. Ze had zich vanochtend weer uit bed gesleept, maar niet van harte. Ze had zichzelf voorgehouden dat ze zich beter zou voelen zodra ze zich weer in het uniform van de alledaagse dinsdag zou hijsen, maar zo voelde het Read more…
Ik ken burn-out inmiddels vrij goed, zowel vanuit persoonlijke als professionele ervaring. “Waarom heeft niemand me dat ooit verteld!”, is iets wat ik zelf vaak heb gedacht en wat ik nog regelmatig van cliënten hoor. Ik had van burn-out zo’n scheef beeld – iets wat achteraf mijn herstelproces behoorlijk in Read more…
He squinted his eyes as he looked from his own cell to his workcell, which lay on his leg. His head was buzzing. Not from exhaustion, it was a buzzing of thoughts. Only a little while longer. Then, his phone vibrated. He felt himself smile. Olivia had sent a funny Read more…
Fronsend tuurde hij van zijn privé telefoon naar zijn werktelefoon, rustend op zijn been. Zijn hoofd gonsde. Niet van vermoeidheid, meer een zoemen van gedachten. Nog even. Zijn telefoon trilde. Onbewust gleed een glimlach over zijn gezicht. Olivia had een grappig gifje gestuurd, ze was waarschijnlijk net wakker. De Read more…
Behind the scenes we are working hard to get my new blog “Humans are Awesome” up and running. Almost there!
Achter de schermen wordt hard gewerkt om de blog Humans are Awesome op te zetten. Nog maar héél eventjes geduld..!