Link

Zwolle – Schiphol

Hij keek opzij en zag dat haar markeerstift al even niet meer bewoog. Ze was bezig een samenvatting door te nemen. Zijn blik gleed naar de titel, maar het was niet een van de vakken die hij gaf. Ze zat naar de pagina te staren, ze leek niets meer op te nemen. Zachtjes raakte hij haar arm even aan. Ze schrok meteen uit haar gedachten. “I’ll miss you”, beantwoordde ze zijn ongevraagde vraag. “We’ll see plenty of each other”, sprak hij terug, ook al wist hij dat dat niet was wat ze bedoelde. Hij las het in haar lichtgroene ogen. Hij was gek op haar, dat was hem de afgelopen dagen wel duidelijk geworden. Dit weekend was fantastisch geweest, maar eenmaal terug op de universiteit zou alles terug naar het oude moeten. Ze zou hem weer “meneer” moeten noemen. Nog twee jaar voor ze klaar was, dacht hij wanhopig. Was ze het waard om een andere baan te zoeken? Hij kreeg al hoofdpijn als hij eraan dacht. Haar hoofd rustte tegen de steun terwijl ze met glanzende ogen en een glimlachje naar hem opkeek. Nog één nacht, morgen zou hij wel verder zien.