Link

Zwolle – Leiden Centraal

Ze was het type dat zich snel benadeeld voelde, dacht hij. Dat was het. Ze was wantrouwig op de raarste momenten. Ze stond zichzelf nu met veel elleboogwerk naar voren te dringen, waarschijnlijk uit angst dat haar een zit plek ontzegd zou worden. Ze ving zijn blik. “Wat nou. Ik ga echt niet staan hoor.” Hij knikte berustend. Hoeveel prettiger zou haar leven zijn als ze er niet steeds vanuit ging dat iemand haar een oor aan probeerde te naaien. “Schat”, probeerde hij nog een keer voorzichtig. “Als we straks een boete krijgen – “ Ze wierp hem een woeste blik toe, woest was het enige woord wat de lading dekte, dacht hij met een inwendige glimlach. “Ik ga echt geen dertig euro betalen voor een overvolle trein”, snauwde ze hem toe. Hij plofte neer op de stoel naast haar. De trein was op z’n best halfvol, dacht hij licht geamuseerd. Maar hij wist wel beter dan dat te benoemen.