Link

Moedertaal

Zwolle – Schiphol

“It’s like it is on the road. Red means wait.” Met een mis van vertedering en gêne kijk ik opzij. Jaap vindt het heerlijk om de taal te spreken die hij met zijn moeder sprak, elke kans grijpt hij aan. “Two minutes late we are,” vertaalt hij de intercom voor de Aziatische jongen tegenover hem. Hij valt direct terug in zijn Nieuw Zeelandse accent en warme herinneringen aan zijn moeder en ons prille begin borrelen in mijn borstkas. Dertig jaar geleden al. Volhardend blijft hij de hele rit Engels spreken, ook naar mij, om de jongen niet buiten te sluiten. Bij het uitstappen zie ik dat Jaap tranen in zijn ogen heeft, de bekende bewegingen van zijn mond hebben bij hem ook iets losgemaakt. Even knijp ik in zijn hand. We begrijpen elkaar.