Link

Koud en zoet

Delft – Leiden

Twijfelend tik ik met mijn vinger tegen het plastic. Toch anders dan verwacht. Mijn naam kunnen ze in elk geval niet spellen, dat is alvast de eerste bevestigde mythe. Ik rommel even met mijn rietje door de drap, de textuur is meer slush puppy dan koffie. Ik hou de cup tegen mijn lippen, als ik scheel kijk zie ik net hoe de bruine derrie langzaam mijn kant op kruipt. Je kan het niet eens normaal drinken. Ik stop het rietje terug en probeer het nog eens. Shit, koud! Het is ijskoffie, vandaar de structuur. De smaak is bekend, maar waarvan? Nog een slurpje en het schiet me te binnen. Oreo!